سفته چیست و چطور میتواند دردسرساز شود؟
سفته یکی از اسناد تجاری شناختهشده در ایران است که در معاملات و روابط کاری، بهعنوان ضمانت یا تعهد مالی مورد استفاده قرار میگیرد؛ اما بسیاری از افراد سفته را صرفاً یک «برگه اضافهشده» میدانند، در حالی که این تصور میتواند خطرناک باشد. طبق ماده ۳۰۷ قانون تجارت، سفته یا «فتهطلب» سندی است که بهموجب آن امضاکننده تعهد میکند مبلغی را در موعد مشخص یا عندالمطالبه، در وجه شخص معین یا به حوالهکرد او پرداخت کند.
یکی از پرریسکترین حالتها، امضای سفته بدون درج دقیق اطلاعات و بدون مشخصبودن علت و شرایط استفاده از آن است؛ در چنین شرایطی، اگر سفته بابت تعهدی صادر شده و در اختیار شخصی قرار گرفته باشد، محدودکردن استفاده از آن به همان تعهد خاص، بدون مستندسازی کافی، میتواند در آینده اثبات آن را دشوار کند.
پیش از امضای سفته بهعنوان ضمانت انجام تعهد یا حسنانجام کار، بهتر است تا حد امکان مشخص شود: سفته بابت چه تعهدی صادر میشود، در اختیار چه شخصی قرار میگیرد، مبلغ آن چقدر و تاریخ سررسید آن چیست، و ارتباط سفته با قرارداد اصلی چگونه است — ترجیحاً با درج صریح این ارتباط در متن قرارداد.
قانون تجارت، تاریخ، مبلغ، گیرنده وجه و تاریخ پرداخت را از عناصر مهم سفته میداند؛ رعایتنکردن دقیق این جزئیات میتواند در زمان مطالبه، محل اختلاف و دردسر شود. اگر سفتهای که در اختیار دارید سررسید شده و پرداخت نشده، در بسیاری از موارد میتوان پیش از طرح دادخواست، از طریق اظهارنامه رسمی مطالبه وجه کرد.
سوال حقوقی مشابهی دارید؟
موضوع خود را با دستیار هوشمند مسیر در میان بگذارید و راهنمایی آنلاین دریافت کنید.
گفتگو با دستیار هوشمند